Email aan iemand die niet meer leeft

aanjou@endaarna.nl

Sinds jij dood bent
waren er vele momenten
waarop ik je wilde smsen of emailen.
Zomaar emailen de ruimte in.

Naar dat 'ergens' waar jij bent.
Naar dat 'daarna'.

Omdat je niet zomaar in het niets kunt emailen
dacht ik: ik maak zelf een plek.
Een plek waar ook anderen, zoals ik, naartoe kunnen emailen.

Voor mij gaat het enkel om het schrijven en op Verzenden te kunnen drukken.
Maar stel dat er zoiets bestaat als geestkracht na de dood, je weet maar nooit,
dan weten zij onze brieven makkelijk te vinden. Nou nee, daarvoor doe ik het niet hoor.

Ik doe het, omdat iemand niet zomaar weg is.
Zelfs al is er geen lichaam meer wat wij kunnen aanraken, zien en horen.
Als je erbij stilstaat hoe vaak we ook in leven iemand in levende lijve zien....
dan bestaat iemand toch het grootste gedeelte van de tijd in ons hoofd, in ons hart.
Dus ook levend is iemand er meestal zonder fysiek aanwezig te zijn.
Dat deel is dus niet veranderd!
Waarom dan niet schrijven aan die iemand?
Het is zo pijnlijk om dan niet meer op 'Verzenden' te kunnen drukken.
Dus laten we dat gewoon doen. Zie het als een tussengebied. Een email-eiland voor ons allemaal.

Email gratis naar aanjou@endaarna.nl

Er zal in ieder geval iemand zijn die het leest.
Dus je wordt gelezen. Met een warm hart.

Ik denk nog over mogelijkheden om teruggeschreven te worden.
Maar is een antwoord belangrijk? Laat
mij maar weten als dat zo is.

WIE BEN IK?
Ik ben zomaar iemand in rouw. En ik hou van schrijven.
Ik ben Marja (1959) en leef nog, in Amsterdam.
13 jaar lang heb ik genoten van koffie drinken, schaken, poolbiljarten, praten, praten, kijken, luisteren en al het samenzijn met mijn vriendje Niels. Op een dag kwam ik ons café binnen, hij keek op, wees onder zijn ribbenkast, zei: "Oe, zo'n pijn hier" en daarna stopte zijn hart. Hij was net 49 geworden.
Ik weet niet of ik het had aangekund, als we het hadden zien aankomen. Het plotselinge heeft ook voordelen. Die hele periode van angst en hopen is er dan niet.
Er zijn voor- en nadelen bij elke manier van doodgaan.
Nu konden we niet samen gedag zeggen.
Dat hele 'wennen aan dat hij weg zal zijn' moest ik dus erna doen.
Misschien had ik daardoor extra behoefte om aan hem te schrijven.
Ik heb al drie schrijfboeken vol geschreven, aan Niels.
Hem willen smsen of emailen is iets anders. Het ergens heen willen sturen.
Mijn boodschap aan een ballon de ruimte in.

GRATIS
Deze site wil geen winst maken.
Als iemand dit initiatief financieel wil ondersteunen ben ik heel blij met een donatie voor de
Stichting Vrolijke Wetenschap, die vrienden van Niels hebben opgericht. De Stichting staat op de lijst van goede doelen, dus donaties zijn volledig aftrekbaar van de belasting.

DISCLAIMER
*** De ontvangen emails zullen nergens voor worden gebruikt zonder uw / jouw toestemming.
Als ik de emails zo mooi vind, dat ik er een boekje van wil maken, zal ik eerst een email sturen.
Omdat iemand ondertussen een nieuw emailadres kan hebben, vraag ik nu alvast om het in de email erbij te schrijven, als u / je absoluut niet in een boekje wil verschijnen.
Een boek is niet mijn doel, maar het is het enige waar ik eventueel de tekst voor zou gebruiken.

Voor vragen over de site email Marja op:
marja@endaarna.nl